konto usunięte skomentował/a odpowiedź 2015-08-27 10:11 Witam, bardzo dziękuję za udzielone informację. Mam jednak jeszcze jedno pytanie: Czy jeśli pracownica pracująca na pełnym etacie za najniższa krajową - zmniejszyła u tego pracodawcy wymiar pracy do pół etatu i znalazła drugiego pracodawcę i u niego zatrudniła się na pół etatu na np. 2840 brutto, to zasiłek chorobowy Zasiłek chorobowy dla przedsiębiorców wyliczany jest na podstawie średnich zadeklarowanych składek z ostatnich 12 miesięcy. Jednak należy pomniejszyć to jeszcze o wskaźnik w wysokości 13,71 proc. Wysokość zasiłku dodatkowo będzie uzależniona od stopnia choroby. W przypadku niezdolności do pracy przysługuje 80 proc. podstawy Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego wyniosła 3.207,11 zł (9.621,33 zł : 3 m-ce). Zasiłek chorobowy za 6 dni czerwca 2021 r. wyniósł 513,12 zgodnie z wyliczeniem: 3.207,11 zł : 30 = 106,90 zł; 106,90 zł x 80% = 85,52 zł (stawka dzienna), 85,52 zł x 6 dni = 513,12 zł. Zleceniobiorca wykonuje umowę zlecenia zawartą na okres od 1 Wynosi ona 3.176,33 zł,tj. [ (3.681 zł - 504,67 zł) x 12 m-cy] : 12 m-cy. Za wskazany okres niezdolności do pracy pracownik otrzyma wynagrodzenie chorobowe w wysokości 169,40 zł, zgodnie z wyliczeniem: 3.176,33 zł : 30 = 105,88 zł; 105,88 zł x 80% = 84,70 zł (stawka dzienna); 84,70 zł x 2 dni = 169,40 zł. 2) Czy na takich samych Po ustaleniu, czy choroba pracownika w pierwszym miesiącu zatrudnienia uprawnia go do wynagrodzenia chorobowego czy zasiłku chorobowego, pracodawca musi następnie wyliczyć wysokość tych świadczeń (przy czym wysokość zasiłku chorobowego pracodawca ustala, jeśli to on jest płatnikiem zasiłku, a więc na dzień 30 listopada roku W 2022 r. pracownik chorował przez 20 dni, z tego za 14 dni otrzymał wynagrodzenie chorobowe, a za 6 dni zasiłek. Okres niezdolności trwał od 8 do 27 marca. 2H3y04. Pytanie: Jak wyliczyć płacę na 1/4 etatu, 752,50 zł.? Proszę o podanie na przykładzie. Czy składkę zdrowotną się odlicza od podatku? Pozostało jeszcze 96 % treściAby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp. Uzyskaj dostęp do Portalu FK a wraz z nim: Jeśli posiadasz konto - zaloguj się Jeśli nie posiadasz pełnego dostępu do portalu, możesz wykupić dostęp jednorazowy do wybranego dokumentu. PayU » zł netto ( zł brutto) Autor: Mariusz PigulskiSpecjalista w zakresie kadr i płac. Autor licznych opracowań i publikacji z zakresu kadr, rozliczania wynagrodzeń, składek ZUS oraz podatku. Zmiana wysokości etatu w trakcie miesiąca powoduje konieczność podzielenia pensji pracownika na kwotę przed i po zmianie etatu. Dorota Twardo specjalista ds. kadr i płac Audyt Doradztwo Finanse „Lidmar” Sposób ustalania pensji za czas przepracowany w miesiącu zmiany etatu zależy od systemu wynagradzania pracownika. Jeżeli w trakcie miesiąca nastąpiła zmiana wymiaru etatu pracownika i przez cały miesiąc pracownik świadczył pracę, wówczas w celu obliczenia wynagrodzenia za ten miesiąc należy: • ustalić pensję za czas od początku miesiąca do dnia zmiany etatu, • obliczyć pensję za czas po zmianie etatu do końca miesiąca, • zsumować oba wynagrodzenia. Stała stawka miesięczna Aby ustalić pensję od początku miesiąca do dnia zmiany etatu należy: • miesięczną stawkę wynagrodzenia podzielić przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w danym miesiącu, ustaloną dla wymiaru czasu pracy sprzed zmiany, • otrzymaną kwotę pomnożyć przez liczbę godzin nieobowiązywania danego wymiaru czasu pracy, • tak obliczoną kwotę wynagrodzenia odjąć od wynagrodzenia przysługującego za cały miesiąc. Podobnie należy postąpić przy liczeniu pensji za czas po zmianie etatu do końca miesiąca. Przykład 14 kwietnia 2008 r. nastąpiła zmiana wymiaru czasu pracy pracownika z pełnego etatu na 3/4. Jak ustalić wynagrodzenie za kwiecień, jeśli pracownik jest zatrudniony w podstawowym systemie czasu pracy, jego pensja do 13 kwietnia to 3520 zł, natomiast od 14 kwietnia - 2772 zł? Nominalny czas pracy w kwietniu dla pełnego etatu, to 176 godzin (22 dni x 8 godzin), natomiast dla 3/4 etatu to 132 godziny (22 dni x 6 godzin). Liczymy pensję za okres od 1 do 13 kwietnia. W tym celu: • płacę zasadniczą sprzed zmiany dzielimy przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w pełnym wymiarze czasu pracy: 3520 zł : 176 godzin = 20 zł/godz., • stawkę godzinową ustaloną dla pełnego etatu mnożymy przez liczbę godzin nieobowiązywania tego etatu (13 dni x 8 godzin = 104 godziny), 20 zł/godz. x 104 godziny = 2080 zł, • tak ustaloną kwotę odejmujemy od płacy zasadniczej przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy za cały miesiąc: 3520 zł - 2080 zł = 1440 zł. Liczymy pensję za okres od 14 do 30 kwietnia. W tym celu: • płacę zasadniczą po zmianie dzielimy przez liczbę godzin przypadających do przepracowania dla 3/4 etatu: 2772 zł : 132 godziny = 21 zł/godz., • ustaloną dla 3/4 etatu stawkę godzinową mnożymy przez liczbę godzin nieobowiązywania tego etatu (9 dni x 6 godzin = 54 godziny), 21 zł/godz. x 54 godziny = 1134 zł, • tak obliczoną kwotę odejmujemy od płacy zasadniczej przysługującej pracownikowi zatrudnionemu na 3/4 etatu za cały miesiąc: 2772 zł - 1134 zł = 1638 zł. Sumujemy pensje ustalone za części miesiąca: 1440 zł + 1638 zł = 3078 zł. Otrzymana kwota to wynagrodzenie pracownika za miesiąc, w którym miała miejsce zmiana jego wymiaru czasu pracy z pełnego etatu na 3/4. Stawki - akordowa i prowizyjna W systemach wynagradzania akordowego i prowizyjnego pensja zależna jest bezpośrednio od wyników pracy, a nie od wymiaru czasu pracy pracownika. Wprawdzie wymiar etatu może mieć wpływ na osiągnięte przez pracownika wyniki, tj. np. na wysokość sprzedaży czy liczbę wytworzonych produktów, jednak wynagrodzenia za miesiąc pracy w sytuacji zmiany etatu nie uzależniamy od liczby przepracowanych godzin. W systemie prowizyjnym za czas przepracowany wypłaca się po prostu wynagrodzenie będące iloczynem podstawy wynagrodzenia prowizyjnego i stawki procentowej, w systemie akordowym natomiast wynagrodzenie będące iloczynem jednostek wykonanej pracy i ceny akordowej, tj. wynagrodzenia za jedną jednostkę. W systemach wynagradzania akordowego i prowizyjnego bardzo ważną kwestią w przypadku zmiany etatu w trakcie miesiąca jest sprawdzenie czy ustalona w powyższy sposób pensja nie jest niższa od minimum. W przypadku gdy pracownikowi naliczymy za mało, należy mu się wyrównanie. Aby ustalić, czy pracownik nie otrzymał zbyt niskiego wynagrodzenia, należy: • ustalić pensję za czas od początku miesiąca do dnia zmiany etatu, liczoną od minimalnego wynagrodzenia dla danego etatu, • ustalić pensję za czas po zmianie etatu do końca miesiąca, liczoną od minimalnego wynagrodzenia dla danego etatu, • zsumować oba wynagrodzenia. Przykład 15 kwietnia 2008 r. miała miejsce zmiana wymiaru czasu pracy pracownika z 1/2 etatu na 3/4 etatu. Pracownik zatrudniony jest w systemie wynagradzania prowizyjnego i za pracę w kwietniu otrzymał 820 zł. Czy otrzymał wynagrodzenie w prawidłowej wysokości? Ustalamy minimalne wynagrodzenie dla: • 1/2 etatu: 1126 zł x 1/2 = 563 zł, • 3/4 etatu: 1126 zł x 3/4 = 844,50 zł. Nominalny czas pracy w kwietniu dla 1/2 etatu to 88 godzin (22 dni x 4 godziny), natomiast dla 3/4 etatu to 132 godziny (22 dni x 6 godzin). Liczymy minimalne wynagrodzenie za okres od 1 do 14 kwietnia. W tym celu: • minimalne wynagrodzenie dla 1/2 etatu dzielimy przez nominalny czas pracy ustalony dla tego etatu: 563 zł : 88 godz. = 6,40 zł/godz., • minimalną stawkę godzinową dla 1/2 etatu mnożymy przez liczbę godzin nieobowiązywania tego etatu (12 dni x 4 godziny = 48 godzin), 6,40 zł/godz. x 48 godz. = 307,20 zł, • tak ustaloną kwotę odejmujemy od minimalnego wynagrodzenia dla 1/2 etatu: 563 zł - 307,20 zł = 255,80 zł. Liczymy minimalne wynagrodzenie za okres od 15 do 30 kwietnia. W tym celu: • minimalne wynagrodzenie dla 3/4 etatu dzielimy przez nominalny czas pracy ustalony dla tego etatu: 844,50 zł : 132 godz. = 6,40 zł/godz., • minimalną stawkę godzinową dla 3/4 etatu mnożymy przez liczbę godzin nieobowiązywania tego etatu (10 dni x 6 godziny = 60 godzin), 6,40 zł/godz. x 60 godz. = 384 zł, • tak ustaloną kwotę odejmujemy od minimalnego wynagrodzenia dla 3/4 etatu: 844,50 zł - 384 zł = 460,50 zł. Sumujemy minimalne wynagrodzenia ustalone za części miesiąca: 255,80 zł + 460,50 zł = 716,30 zł. Pracownik za kwiecień otrzymał wynagrodzenie wyższe od płacy minimalnej przysługującej za ten miesiąc, a więc w prawidłowej kwocie. W przypadku ustalania, czy w miesiącu zmiany wymiaru czasu pracy pracownik wynagradzany według stawki akordowej bądź prowizyjnej otrzymał pensję w prawidłowej wysokości, można również zastosować prostszy sposób. Polega on na pomnożeniu stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia przez liczbę godzin przepracowanych w tym miesiącu (ustalonych z uwzględnieniem zmiany etatu). Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych uwzględnia się przychód pracownika, od którego jest odprowadzana składka na ubezpieczenie chorobowe, po pomniejszeniu o potrącone pracownikowi składki na ubezpieczenia społeczne. Składki te wynoszą: 9,76% kwoty przychodu - na ubezpieczenie emerytalne, 1,50% kwoty przychodu - na ubezpieczenia rentowe oraz 2,45% kwoty przychodu - na ubezpieczenie chorobowe. PYTANIE: Jak należy uzupełnić trzynastkę w podstawie ustalanej do wynagrodzenia/zasiłku chorobowego? Pracownica powróciła do pracy 21 października 2019 r. po urlopie macierzyńskim i rodzicielskim. Pracodawca naliczył jej dodatkowe wynagrodzenie roczne za 2019 r., proporcjonalnie pomniejszone za czas choroby i urlopów związanych z rodzicielstwem. Czy w sytuacji, gdy pracownik pracuje krócej niż pół roku, należy uzupełnić trzynastkę i przyjąć ją do podstawy zasiłku chorobowego? Jeżeli tak, to czy uzupełniamy do pełnego roku i przyjmujemy 1/12, czy tylko 2 miesiące i do podstawy przyjmujemy 1/2 trzynastki? Którą trzynastkę należy przyjąć do podstawy, jeśli pracownica zachorowałaby w styczniu 2020 r.? Czy trzynastkę za 2018 r.? ODPOWIEDŹ: W przypadku wskazanym w pytaniu, pomimo że pracownica nie przepracowała co najmniej pół roku, dodatkowe wynagrodzenie roczne należy uzupełnić do pełnego roku, a następnie przyjąć do podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas choroby czy zasiłku chorobowego w 1/12 otrzymanej kwoty. W przypadku zachorowania w styczniu 2020 r., przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczenia chorobowego należy przyjąć dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 1/12 kwoty przysługującej za rok poprzedzający miesiąc zachorowania. Zobacz: Zadania UZASADNIENIE: Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych uwzględnia się przychód pracownika, od którego jest odprowadzana składka na ubezpieczenie chorobowe, po pomniejszeniu o potrącone pracownikowi składki na ubezpieczenia społeczne. Składki te wynoszą: 9,76% kwoty przychodu - na ubezpieczenie emerytalne, 1,50% kwoty przychodu - na ubezpieczenia rentowe oraz 2,45% kwoty przychodu - na ubezpieczenie chorobowe. Łącznie potrącone składki wynoszą 13,71% kwoty przychodu. W podstawie wymiaru wynagrodzenia za czas choroby oraz zasiłków z ubezpieczenia chorobowego należy uwzględnić trzynastkę, ponieważ pracownik nie zachowuje do niej prawa w okresie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą oraz od kwoty trzynastki jest odprowadzona składka na ubezpieczenie chorobowe. Trzynastka w podstawie świadczeń chorobowych Trzynasta pensja zwiększa kwotę wynagrodzenia za czas choroby i zasiłków przysługujących pracownikowi w razie niezdolności do pracy z powodu choroby. Jest to składnik wynagrodzenia uwzględniany w podstawie wymiaru świadczeń, ponieważ pracownik zgodnie z przepisami nie zachowuje do niej prawa za okresy pobierania tych świadczeń. W związku z tym, że trzynasta pensja jest składnikiem wypłacanym za okresy roczne, w podstawie wymiaru wynagrodzenia za czas choroby i zasiłków uwzględnia się ją w wysokości stanowiącej 1/12 kwoty wypłaconej pracownikowi za rok poprzedzający miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy dłuższe niż miesiąc, do których pracownik nie zachowuje prawa w okresie pobierania zasiłku, zmniejszane proporcjonalnie w związku z usprawiedliwioną nieobecnością̨ w pracy, zgodnie z przepisami płacowymi (takim składnikiem jest trzynastka), podlegają uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku po uzupełnieniu, zgodnie z ogólnymi zasadami. Zasady uzupełniania podstawy zasiłkowej Zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 38 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jeżeli w okresie, z którego ustala się podstawę wymiaru zasiłku, pracownik nie osiągnął pełnego wynagrodzenia, gdyż był nieobecny w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, np. chorował, opiekował się dzieckiem, korzystał z urlopu bezpłatnego, ustalając podstawę wymiaru zasiłku, należy: wyłączyć wynagrodzenie za miesiące kalendarzowe, w których pracownik przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, przyjąć wynagrodzenie za miesiące kalendarzowe, w których pracownik przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy, po uprzednim uzupełnieniu. Uzupełnianie wynagrodzenia za miesiące uwzględniane w podstawie wymiaru, w których pracownik był nieobecny w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, odbywa się według następujących zasad: wynagrodzenie przysługujące w stałej miesięcznej wysokości przyjmuje się w wysokości określonej w umowie o pracę lub w innym akcie nawiązującym stosunek pracy, wynagrodzenie zmienne osiągnięte za przepracowane dni robocze dzieli się przez liczbę tych dni i mnoży przez liczbę dni roboczych, które pracownik był zobowiązany przepracować w danym miesiącu. Te zasady dotyczą miesięcznych wynagrodzeń. Trzeba jednak pamiętać, że stosuje się ją odpowiednio do składników wynagrodzenia przysługujących za inne okresy, a więc także do składników wynagrodzenia rocznych podlegających uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłków. Przy czym składniki wynagrodzenia za okresy roczne uwzględnia się w podstawie wymiaru zasiłku nawet wtedy, gdy w roku kalendarzowym, za który przysługują, pracownik wykonywał pracę przez mniej niż połowę czasu pracy obowiązującego go w tym okresie. Uzupełnianie trzynastki Przed uwzględnieniem w podstawie wymiaru składnika wynagrodzenia rocznego pracodawca powinien rozstrzygnąć, czy podlega on uwzględnieniu w podstawie wymiaru po uzupełnieniu, czy w kwocie faktycznie wypłaconej. Aby odpowiedzieć sobie na to pytanie, należy sięgnąć do zasad wypłacania tego składnika. Jeżeli ulega on proporcjonalnemu zmniejszeniu za okresy usprawiedliwionej nieobecności w pracy, w podstawie wymiaru zasiłku należy uwzględnić ten składnik wynagrodzenia po uzupełnieniu. W przypadku gdy zmniejszanie za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy jest dokonywane w sposób nieproporcjonalny, składnik wynagrodzenia roczny podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru w kwocie faktycznie wypłaconej, bez uzupełniania. W przypadku gdy pracownik był nieobecny w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, przysługujące mu dodatkowe wynagrodzenie roczne, do którego nie zachowuje prawa za okresy pobierania zasiłków i które jest zmniejszane proporcjonalnie w związku z tą nieobecnością, podlega uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku po uprzednim uzupełnieniu. SPOSOBY UZUPEŁNIANIA TRZYNASTKI Uzupełnienie zgodnie z ogólnymi zasadami: kwotę składnika rocznego dzieli się przez liczbę dni roboczych, które pracownik przepracował w roku kalendarzowym, z którego składnik jest uwzględniany, i mnoży przez liczbę dni roboczych, które pracownik był zobowiązany przepracować w tym roku kalendarzowym. Uzupełnianie według zasady określonej dla składników wynagrodzenia obliczanych procentowo od rocznego wynagrodzenia pracownika, jeśli pracodawca jest w stanie określić, jakie wynagrodzenie pracownikowi przysługiwałoby, gdyby przepracował wszystkie dni robocze w roku: roczny składnik wynagrodzenia uwzględnia się w podstawie wymiaru w kwocie, którą pracownik otrzymałby, gdyby w danym roku kalendarzowym nie miał usprawiedliwionych nieobecności w pracy, np. trzynastka przysługuje w wysokości 8,5% rocznego wynagrodzenia i można ustalić kwotę pełnego wynagrodzenia, które przysługiwałoby pracownikowi za dany rok kalendarzowy, gdyby nie miał on nieobecności usprawiedliwionych. PRZYKŁAD Pracownica 30 marca 2019 r. urodziła dziecko i z tego tytułu przysługuje jej urlop macierzyński oraz urlop rodzicielski, w czasie których wypłacany jest zasiłek macierzyński. Pracownicy przysługuje miesięczne wynagrodzenie zasadnicze w stałej wysokości 3500 zł miesięcznie oraz premia roczna, tzw. trzynastka, w wysokości 8,5% sumy wynagrodzenia za miniony rok kalendarzowy. Podstawę wymiaru zasiłku macierzyńskiego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za okres od marca 2018 r. do lutego 2019 r. oraz 1/12 trzynastki za rok ubiegły. Miesięczne wynagrodzenie z tego okresu, po pomniejszeniu o składki 13,71%, wynosi 3020,15 zł (3500 zł - 479,85 zł). W poprzednim roku kalendarzowym pracownica była nieobecna w pracy z powodu choroby i z tego powodu otrzymała zmniejszoną trzynastkę w kwocie 2500 zł. Trzynastkę można uzupełnić, ustalając jej kwotę jako 8,5% sumy pełnego wynagrodzenia, które pracownica otrzymałaby, gdyby przepracowała wszystkie dni robocze w ubiegłym roku kalendarzowym. Uzupełnienie trzynastki przedstawia się następująco: 3500 zł × 12 = 42 000 zł, 42 000 × 8,5% = 3570 zł, 3570 zł × 13,71% = 489,45 zł, 3570 zł - 489,45 zł = 3080,55 zł. Polecamy: Pracownicy Składnik roczny, którym jest dodatkowe wynagrodzenie roczne, jak wcześniej zaznaczono, może być́ uzupełniony na dwa różne sposoby. Jest to uzależnione od tego, jakie wynagrodzenie otrzymuje osoba zainteresowana. Tym samym dodatkowe wynagrodzenie roczne należy uzupełnić niezależnie od tego, jaką część roku pracownica faktycznie przepracowała. PRZYKŁAD Pracownica w 2019 r. przepracowała 48 z 251 dni. Dodatkowe wynagrodzenie roczne za ten rok wyniosło 670 zł. Sposób uzupełnienia wynagrodzenia obrazuje poniższy przykład: 670 zł × 13,71% = 91,86 zł, 670 zł - 91,86 zł = 578,14 zł,578,14 zł ÷ 48 dni × 251 dni = 3022,04 zł,1/12 z 3022,04 zł = 251,84 zł (jest to kwota trzynastki podlegająca wliczeniu do podstawy wymiaru wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego). Podstawa prawna art. 42 ust. 3 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( z 2019 r. poz. 645; z 2019 r. poz. 1590) ©℗ MARZANNA KROŃSKA długoletni pracownik ZUS, główny specjalista w Wydziale Świadczeń Emerytalno-Rentowych, autor wielu publikacji z zakresu ubezpieczeń społecznych i prawa pracy Wynagrodzenie chorobowe oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy. Wynagrodzenie to nie ulega jednak obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Za wynagrodzenie uważa się natomiast przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne. Ustalając podstawę wynagrodzenia chorobowego, przychód stanowiący podstawę wymiaru składek społecznych pomniejsza się o 13,71% podstawy ich wymiaru. Do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego nie wlicza się składników wynagrodzenia, które zgodnie z przepisami płacowymi obowiązującymi u danego pracodawcy nie ulegają zmniejszeniu za okresy choroby. W podstawie wymiaru nie uwzględnia się także tych składników, których wypłaty zaprzestano na podstawie postanowień aktów prawa wewnętrznego bądź które wypłacano do określonego terminu. Tabela 1. Zasady wliczania wybranych składników wynagrodzenia do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego Składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy Sposób wliczania do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego miesięczne w kwocie wypłaconej za miesiące, za które wynagrodzenie przyjmuje się do ustalenia tej podstawy kwartalne w wysokości stanowiącej 1/12 kwot wypłaconych za 4 kwartały poprzedzające miesiąc, w którym powstała niezdolność roczne w wysokości stanowiącej 1/12 kwoty wypłaconej za rok poprzedzający miesiąc, w którym powstała niezdolność Jeżeli w danym okresie pracownik nie osiągnął wynagrodzenia wskutek nieobecności w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, przy ustalaniu podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas choroby: wyłącza się wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, przyjmuje się, po uzupełnieniu do pełnego miesiąca, wynagrodzenie z miesięcy, w których przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego ustala się przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego przez pracownika za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy przez liczbę przyjętych miesięcy. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego, podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby stanowi wynagrodzenie, które pracownik osiągnąłby, gdyby przepracował cały miesiąc. Podstawą wymiaru wynagrodzenia chorobowego za 1 dzień niezdolności do pracy jest 1/30 część wynagrodzenia stanowiącego jego podstawę wymiaru. Za czas choroby pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu (np. w układzie zbiorowym lub umowie o pracę). Gdy niezdolność do pracy jest wynikiem wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w okresie ciąży, za czas zwolnienia przysługuje 100% wynagrodzenia (zasiłku). Przykład 13 Pracownik w wieku 47 lat zachorował i na okres od 18 czerwca do 24 lipca 2019 r. (37 dni) przedstawił zwolnienie lekarskie. W okresie ostatnich 2 lat nie korzystał ze zwolnień lekarskich i nie przebywał na urlopie bezpłatnym. Pracodawca zatrudnia 10 osób. Na wynagrodzenie pracownika składa się: wynagrodzenie zasadnicze w stałej stawce miesięcznej - 3000 zł, dodatek funkcyjny w wysokości 500 zł, który ulega proporcjonalnemu pomniejszeniu w stosunku do dni przepracowanych. Pracownik jest zatrudniony od 1 stycznia 2018 r. i od tego czasu jego warunki zatrudnienia nie uległy zmianie. Wynagrodzenie za czas choroby przysługuje pracownikowi od pierwszego dnia zwolnienia lekarskiego. Pracodawca jest zobowiązany wypłacić mu wynagrodzenie chorobowe za okres 33 dni, tj. od 18 czerwca do 20 lipca 2019 r. Natomiast za okres od 21 lipca 2019 r. do końca zwolnienia lekarskiego pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy, finansowany i wypłacany przez ZUS. Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przychód za okres od czerwca 2018 r. do maja 2019 r., tj. miesięcznie kwota: 3000 zł + 500 zł = 3500 zł, a po pomniejszeniu o składki społeczne finansowane przez pracownika - 3020,15 zł. Krok 1. Ustalamy wynagrodzenie za 1 dzień niezdolności do pracy, które stanowi 1/30 przeciętnego wynagrodzenia: 3020,15 zł : 30 = 100,67 zł. Krok 2. Ustalamy wynagrodzenie za czas choroby (pracownikowi przysługuje 80% wynagrodzenia): 100,67 zł × 80% = 80,54 zł. Krok 3. Obliczamy wysokość wynagrodzenia chorobowego za 33 dni zwolnienia lekarskiego: 80,54 zł × 33 dni = 2657,82 zł. Pracownikowi przysługuje oprócz wynagrodzenia chorobowego w wysokości 2657,82 zł zasiłek chorobowy za 4 dni, który wypłaci ZUS. Niniejszy artykuł stanowi fragment publikacji: Wynagrodzenia po 1 sierpnia 2019 r. Rozliczanie płac w praktyce Wynagrodzenia po 1 sierpnia 2019 r. Rozliczanie płac w praktyce. 228. Jeśli zmiana wymiaru czasu pracy miała miejsce po upływie czterech kwartałów poprzedzających powstanie niezdolności do pracy lub po zakończeniu roku poprzedzającego tę niezdolność, składnik kwartalny lub roczny przyjmuje się w kwocie przeliczonej odpowiednio do nowego wymiaru czasu pracy. Jeżeli zmiana wymiaru czasu pracy miała miejsce w okresie czterech kwartałów poprzedzających powstanie niezdolności do pracy albo odpowiednio w okresie roku kalendarzowego poprzedzającego tę niezdolność oraz kolejna zmiana wymiaru czasu pracy ma miejsce po upływie czterech kwartałów poprzedzających powstanie niezdolności do pracy albo odpowiednio po zakończeniu roku kalendarzowego poprzedzającego tę niezdolność, to należy obliczyć średni współczynnik wymiaru czasu pracy w czterech kwartałach albo odpowiednio w roku kalendarzowym i składniki kwartalne albo składnik roczny przyjąć w kwocie przeliczonej odpowiednio do nowego wymiaru czasu 1:Pracownik do 31 stycznia był zatrudniony w połowie wymiaru czasu pracy (0,5), a od 1 lutego jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy. Oprócz wynagrodzenia miesięcznego pracownik ma prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego tzw. „trzynastki”. Pracownik zachorował w październiku. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego zostanie uwzględnione wynagrodzenie pracownika za okres po zmianie wymiaru czasu pracy, tj. od lutego do września bieżącego roku. Do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia należy dodać „trzynastkę” w wysokości 1/12 kwoty otrzymanej za rok poprzedni po pomnożeniu tej kwoty przez współczynnik odpowiadający proporcji aktualnego wymiaru czasu pracy (1 etat) do poprzedniego wymiaru czasu pracy (0,5). Współczynnik ten wynosi 2 i został obliczony następująco: 1 : 0,5 = 2:Pracownik do 30 września poprzedniego roku był zatrudniony w wymiarze 3/4 etatu (0,75), od 1 października poprzedniego roku do 31 lipca bieżącego roku w połowie wymiaru czasu pracy (0,5), a od 1 sierpnia jest zatrudniony w pełnym wymiaru czasu pracy. Oprócz wynagrodzenia miesięcznego pracownik ma prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego tzw. „trzynastki”. Pracownik stał się niezdolny do pracy w ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego uwzględnia się wynagrodzenie miesięczne pracownika za okres po zmianie wymiaru czasu pracy, tj. od sierpnia do października bieżącego roku. Do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia należy dodać „trzynastkę” w wysokości 1/12 kwoty wypłaconej za poprzedni rok kalendarzowy, po jej pomnożeniu przez współczynnik odpowiadający proporcji aktualnego wymiaru czasu pracy (1 etat) do średniego wymiaru czasu pracy w poprzednim roku kalendarzowym, który wyniósł 0,69 i został obliczony następująco: (0,75 x 9 + 0,5 x 3) : 12 = 0, ten wynosi 1,45 i został obliczony następująco: 1 : 0,69 = 1, 3:Pracownik do 27 lutego 2012 r. był zatrudniony w wymiarze 12/18 etatu (0,67), od 28 lutego do 31 sierpnia 2012 r. w wymiarze 10/18 etatu (0,56), od 1 do 9 września 2012 r. w wymiarze 9/18 etatu (0,5),od 10 września 2012 r. do 31 sierpnia 2013 r. w wymiarze 11/18 etatu (0,61), a od 1 września 2013 r. jest zatrudniony w wymiarze 13/18 etatu (0,72). Oprócz wynagrodzenia miesięcznego pracownik ma prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego tzw. „trzynastki”. Pracownik stał się niezdolny do pracy w grudniu 2013 ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego uwzględnia się wynagrodzenie miesięczne pracownika za okres po zmianie wymiaru czasu pracy, tj. od września do listopada 2013 r. Do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia należy dodać „trzynastkę” w wysokości 1/12 kwoty wypłaconej za 2012 r., po jej pomnożeniu przez współczynnik odpowiadający proporcji aktualnego wymiaru czasu pracy (0,72) do średniego wymiaru czasu pracy w poprzednim roku kalendarzowym, który wyniósł 0,59 i został obliczony następująco: (0,67 x 58 dni + 0,56 x 185 dni + 0,5 x 9 dni + 0,61 x 113 dni) : 365 dni = 0,59. Współczynnik ten wynosi 1,22 i został obliczony następująco: 0,72 : 0,59 = 1,22.

jak wyliczyć chorobowe na 3 4 etatu